• به کودکانمان چگونگی امنیت در شبکه های اجتماعی را آموزش دهیم; همانطور که می دانید ، شبکه های اجتماعی به سرعت در حال رشد و توسعه می باشند و در ۲ سال اخیر در کشورمان نیز در فضای اینترنت در تطابق با آداب و رسوم ایرانی و اسلامی این شبکه ها شکل گرفته و در حال رشد هستند. امروزه عضویت در شبکه های اجتماعی در کودکان نیز فراگیر شده است. ما به شما راههایی را پیشنهاد می کنیم تا بتوانید از فرزندانتان در فضای مجازی محافظت کنید.
    در رابطه با آن والدینی که اطلاعات کامپیوتری و اینترنتی فرزندانشان نسبت به آنها بیشتر است، باید بدانند کودکان به اندازۀ کافی بزرگ نیستند تا همۀ رفتار و موارد گوناگونی که در اینترنت وجود دارد را درک کنند و حتی در مواردی در اینترنت مورد تهدید قرار می گیرند، پس والدین می بایست روی کامپیوتر فرزندانشان در منزل نظارتی دقیق داشته باشند.
    ما رعایت نکات زیر را به والدینی که می خواهند فرزندانشان هنگام ورود به اینترنت امنیت داشته باشند توصیه می کنیم.

    • تفاوت بین اشتراک گذاری اطلاعات و فاش کردن اطلاعات را به کودکان بیاموزیم. مثلاً وقتی در اینترنت صحبت از به اشتراک گذاری عکس، عقاید، تجربه ها و …. است به کودکان بیاموزیم هرگز اطلاعات شخصی، شماره تماس، آدرس، شماره حساب بانکی، پس ورد و …. را به اشتراک نگذارند. همچنین با آنها در مورد اینکه اگر عکس یا اطلاعاتی را در اینترنت به اشتراک گذارند، اگر چه می توان بعدها آن را حذف کرد اما امکان خطر حتی در همان زمان کوتاه وجود دارد، و نمی توان اثرات آن را به کلی از بین برد، صحبت کنید.
    • به کودکانمان آموزش دهیم هرگز با غریبه ها در محیط مجازی صحبت نکنند حتی اگر در حین صحبت کردن بتوانند آنها را ببینند : گفتگو با فرد غریبۀ آنلاین، خطرناک و مضر است ، رابطه ای ممکن است بین آنها به وجود آید و آن فرد غریبه این رابطه را تا زمانی که فرزند شما به او اعتماد پیدا کند، ادامه ، و این موضوع می تواند موجب سوء استفاده از او گردد.
    • به فرزندانمان آموزش دهیم تا دسترسی به اطلاعات پروفایل خود را برای همه جز افراد نزدیک مورد اعتماد و امن خود، محدود کنند. تنظیمات مستمرانه، حریم خصوصی وب‌سایت ، به کاربران این اجازه را می دهد تا انتخاب کنند اطلاعاتشان را با چه کسانی در میان گذارند.
    • همیشه ارتباط دوستانۀ خود با فرزندانتان را حفظ کنید تا آنها بدانند شما همیشه آمادۀ صحبت با آنها در رابطه با هر مشکل یا مسأله ای که برای آنها در فضای مجازی رخ می دهد، هستید.
    • هنگام استفادۀ آنها از اینترنت، با آنها همراه شوید و برای خود در وب‌سایت هایی که فرزندتان در آن عضویت دارد، صفحه ای بسازید و عضو شوید. این کار به شما کمک می کند تا بتوانید بهتر با نحوه فعالیت و ارتباطات آن آشنا شوید و همچنین بتوانید تمام کارها و دوستان فرزندانتان را تحت نظر قرار دهید.

    وضع قوانین برای استفاده از تلویزیون
    این روزها کودکان مجذوب تلویزیون، کامپیوتر، بازی های ویدئویی و تلفن های هوشمند می شوند و شاید ساده ترین راه جهت سرگرم نگه داشتن آن ها برای طولانی مدت اجازه استفاده از این لوازم الکترونیکی می باشد، اما به دلیل تاثیرات منفی بسیاری که رسانه ها بر کودکان دارند شاید بهتر باشد قوانینی وضع نمایید و به این قوانین پایبند باشید.
    تحقیقات نشان می دهد زمانی که والدین برای فرزندان شان قوانین و محدودیت هایی در مورد تلویزیون وضع می کنند، کودکان نیز از آن ها پیروی می نمایند. پیشنهاد ما این است که نه تنها برای استفاده از تلویزیون بلکه در مورد همه رسانه ها مانند کامپیوتر، بازی های ویدئویی و غیره محدودیت هایی اعمال نمایید. این محدودیت ها باید هم در مورد زمان استفاده و هم محتوای رسانه ای مناسب باشد. برخی از این قوانین می تواند شامل موارد زیر باشد:

    1. خاموشی هر گونه رسانه ارتباطی پیش از رفتن به رختخواب
    2. هرگز تلویزیون را در اتاق فرزندتان قرار ندهید.
    3.  از استفاده از رسانه ها به عنوان صدای پس زمینه اجتناب ورزید.

        ممنوعیت تماشای تلویزیون برای کودکان زیر ۲ سال، روزی نیم ساعت برای کودکان ۲ تا ۷ سال و حداکثر دو ساعت برای کودکان در سن دبستان
    فرزند شما در هر سنی که باشد می توانید قوانین جدیدی را به او وضع نمایید. هر چند که همیشه ایجاد قوانین برای کودکان کوچک تر آسان تر است، اما برای کودک با هر سنی غیر ممکن نیست. ممکن است کودکان در ابتدا مقاومت نمایند، اما با مصصم و قاطع بودن شما ناچار به پذیرفتن قوانین جدید می گردند
    مبارزه با بازی های رایانه ای نامناسب
    کودک شما یک بازی رایانه ای خریداری کرده و یا از دوستش قرض گرفته است که این بازی مورد پسند شما نمی باشد. در این هنگام طریقه برخورد شما با این موضوع باید چگونه باشد؟ عکس العمل و صحبت منطقی و مناسب در این زمان می تواند بهترین راه حل کردن این مشکل باشد.
    همیشه این موضوع را در ذهن خود داشته باشید که از تحقیر کردن فرزندتان تنها چیزی که نصیب شما می شود بزرگ تر شدن سیاه چاله رابطه فرزندتان با شما است. زمانی که فرزندتان بازی ویدئویی که مناسب نیست را انتخاب می نماید زمان آن نیست که همه تصمیمات اشتباهش را به او یادآوری نمایید و بگویید: «تو همیشه بدترین بازی ها را انتخاب می کنی، یا آهنگ ها یا مدل های مو، یا هر چیز دیگری» بهترین راه هایی را که می توانیم به شما پیشنهاد نماییم عبارت اند از:
    به فرزندتان بگویید: « ما برای این بازی کامپیوتری پول نمی دهیم، چون من در خانه مان تصاویر خشن و جنسیتی نمی خواهم»
    به فرزندتان در مورد فعالیت هایی که بیرون از منزل انجام می دهد هشدار بدهید. فرزندتان به احتمال زیاد، در خانه یک دوست به این بازی مشغول خواهد شد. هشدار شما باعث می شود که متوجه گردد که شما هالو نیستید، بلکه پدر یا مادر دلسوزی هستید که اغلب به قضاوت و شعور او اعتماد دارد.
    در مورد بازی هایی که مورد پسند شما نیست به گفتگو بپردازید. دلایل علاقه فرزندتان را جویا شوید و در مورد بازی ها تبادل نظر کنید. اجازه دهید افکارتان با هم برخورد داشته باشند، حتی اگر حاضر به تغییر نظرتان نیستید. اجازه ندهید یک بازی در گفتگوی خوب خانوادگی خلل ایجاد نماید
    سن مناسب برای آموزش رایانه
    کودکان از سن سه و نیم سالگی می توانند استفاده از رایانه را آموزش ببینند. یاد گرفتن رایانه مانند یاد گرفتن یک زبان است و بنابراین شبیه زبان هر چه زودتر شروع به آموختن آن کند، بهتر است. استفاده از رایانه به کودک منطق نظم و قانون را می آموزد و متوجه می شود هر خطایی پیش آید ناشی از اشتباه خود کودک است. کودک سه یا چهار ساله شما به آسانی می تواند از موس (موش واره رایانه) به وسیله کلیک کردن استفاده کند.
    انتخاب بازی های رایانه ای
    وظیفه شما در مقابل بازی های ویدئویی و رایانه ای همانند تماشای فیلم های تلویزیون است یعنی تنها باید اجازه بازی های خوب و مفید داده شود و مدت آن نیز باید محدود باشد. برخی از بازی ها نیت آموزشی دارند و اطلاعات مفید را به حالت تفریح و فکاهی بیان می کنند. بعضی دیگر، گرچه هدف اصلی آن ها آموزشی نیست ولی برای تقویت قوای ذهنی مناسب است.
    در هنگام خرید بازی ابتدا درجه بندی آن را بررسی نمایید و دقت کنید که مناسب سن فرزندتان باشد. قبل از فرزندتان، خود شما همه مراحل بازی را مرور کنید. معمولا خشونت از یک مرحله بازی به مرحله دیگر افزایش می یابد. از خرید بازی های تهاجمی خودداری کنید.
    برای کودک پیش دبستانی خود برنامه های آموزشی را انتخاب نمایید که ثابت شده دامنه اطلاعات فرزندتان را بالا می برند و مهارت ها را افزایش می دهند. برای فرزندان بزرگ تر نمایش هایی مناسب است که بر اساس موضوعات جالب و کنجکاو کننده ساخته شده اند. برنامه هایی که انتخاب می کنید باید فرهنگ ها و دیدگاه های دیگر را به طرز واقع گرایانه ای ارائه دهند و نباید با ارزش های شما مغایرت داشته باشند و یا عادات ابلهانه را تقویت نماید.
    معایب و مزایای بازی های کامپیوتری
    برخلاف سینما و تلویزیون، بازی های ویدئویی تاثیر بیشتری بر روی فرزندان شما می گذارند. در این بازی ها، فرزندتان به مردم شلیک می کند و خون فواره می زند. فرزند شما که قبلا خشن نبوده، اکنون تنها برای اینکه به مرحله بالاتری از بازی برود یا امتیاز بیشتری کسب نماید، دشمنان فرضی را در یک فضای بسته از پا در می آورد. شاید بهترین نکته ای که در مورد این بازی ها وجود دارد این است که هماهنگی بین چشم و دست کودک را افزایش می دهد. اما عوارض جانبی منفی که در پی دارد بسیار فراوان است از جمله:

    1. چاقی در کودکان
    2. منزوی کردن کودکان
    3. پرخاشگری و پریشانی روانی
    4. اتلاف وقت
    5. اعتیاد آوری بازی های رایانه ای

    بدترین اثر منفی که بازی های ویدئویی همراه دارند اعتیاد آوری آن ها می باشد. برخی کودکان ساعت های پی در پی تمام حواس شان متوجه امیال غریزی، سرگرمی های جنسیتی و تماشای مداوم تصاویر تکراری است. زمان صرف شده برای این اعتیاد می توانست جهت یادگیری، شرکت در فعالیت هایی که باعث تقویت جسم و روح فرزندتان می شود و مطالعه، گردد.
    تاثیرات بازی های رایانه ای بر کودکان
    آیاشما با اسلحه وسیگار موافق هستید؟اگر مخالف باشید هرگزآن ها را به منزل نمی آورید، پس چرا می گذارید شخصیت های جنجالی و بدون مغز به زندگی فرزندتان راه پیدا کنند؟نقش شما در این موضوع چیست؟
    تعهد و پایبندی به برنامه
    شما باید خیلی صریح و قاطع فرزندان خود را از تماشای برنامه های خشن تلویزیون منع نمایید و عدم علاقه خود را به تماشای چنین برنامه هایی عنوان دارید تا در صورتی که فرزندتان پنهانی این برنامه ها را تماشا کرد بداند این ها مورد تایید شمانیست وهمین امر تا حدی می تواند او را از اثرات نامطلوب برنامه ها محافظت نماید.
    با بزرگ تر شدن فرزندتان، اعتراض اش به اقدامات شما در راستای سانسور برنامه بیشتر می شود. ممکن است این جمله را بیان کند که «این کارتون را همه تماشا می کنند، چرا من نباید ببینم؟» در این زمان نباید تسلیم شوید، باید سر حرف خود بایستید. گرچه ممکن است فرزندتان در منزل دوستان همان برنامه ممنوعه را تماشا کند ولی حداقل می داند که این برنامه ها با اخلاق و روحیات خانواده شما سازگار نیست
    رژیم تلویزیون
    بهتر است زمانبندی مناسبی برای تماشای تلویزیون اعضای خانواده حتی خودتان داشته باشید. تماشای تلویزیون برای کودکان زیر دو سال ممنوع، از دو سالگی تا شروع مدرسه روزی نیم ساعت و برای کودکان در سن دبستان حداکثر روزی دو ساعات مناسب می باشد. برنامه تلویزیونی که قرار است در ساعت و مدت مجاز نمایش داده شود را از قبل شناسایی نمایید
    نکته:اگر کودک با هوش تری می خواهید که حضورش خوشایند باشد، بر آنچه فرزند شما تماشا می کند و روی مدت زمان آن نظارت داشته باشید
    فعالیت های جایگزین را پیشنهاد کنید. فعالیت هایی مانند مطالعه، نوشتن خاطرات یا بازی های دسته جمعی با اعضای خانواده که برای کودک به اندازه تماشای تلویزیون مهیج باشد می توانند جایگزین مناسبی باشند. محدود کردن زمان تماشای تلویزیون به معنای کنار گذاشتن تنبلی و سرگرمی های کندتر است
    محدود کردن ساعات تماشای تلویزیون
    از میان رسانه های عمومی، تلویزیون بیشترین تاثیر را بر روی کودکان می گذارد. تلویزیون نقش پرستار بچه را ایفا می کند اما واقعا باید فرزند را به دست چنین پرستاری سپرد؟ هیچ کس نمی گوید باید به کلی دو شاخه را از برق کشید، اگر چه ترک اعتیاد گاهی بد نیست، اما محدود کردن یک عادت می تواند نظم بیشتری ایجاد نماید.
    رهنمودها

    • اگر چنانچه قراراست از بازی های کامپیوتری استفاده کنید، بهتراست بازی های تصویری خلاق که کودکان باید به وسیله آنها، معما هایی را حل کنند، بیش از بازی های دیگر مورد توجه قراردهید.
    • بازی دسته جمعی کودکان ، با ابزارهای تصویری کمتر مسئله ساز است، این اسباب بازی ها ، زمانی مخرب خواهد بود که کودک به تنهایی برای ساعات طولانی ، غرق بازی شود.
    • والدین وقت بیشتری را به کودک و نوجوان خویش اختصاص بدهند. هر قدر وقت گذاری و ارتباط صحیح بین والدین و فرزندان بیشتر باشد زمینه چنین بازی هایی کمتر فراهم می شود.
    • به اعتقاد پزشکان ایتالیایی وبعضی کشورهای دیگر اروپایی ، مقصران اصلی ، والدین هستند که فرزندان خود را برای ساعتهای طولانی درمقابل تلویزیون ،  کامپیوتر، ویدئو گیم ، یا فیلم های ویدئویی رها می کنند.
    • بهتراست که والدین همراه فرزندان خود به کوهستان، باشگاهها و میادین ورزشی بروند و به بازی های مورد علاقه آنها بپردازند تا انرژی عصبی و روانی آنان تخلیه شده و توجهشان ازبازی ها ی رایانه ای منحرف شود.
    • به فرزندتان اجازه ندهید در فاصله نزدیکی از صفحه رایانه بنشیند.
    • ازرایانه های با صفحه کوچک استفاده کنید.
    • نور صفحه تلویزیون را کم کنید.
    • ضروری است بچه ها به طور مرتب بین دو نوبت بازی استراحت کنند.
    • چشمها باید مسلط به صفحه رایانه باشد.
    • روشنایی اتاق به نحوی تنظیم شود که زنندگی نور به حداقل برسد.
    • بهتر است والدین با کودکان صحبت کنند که فقط روزهای تعطیلی مجاز به استفاده ازاین بازی ها  هستند.

    با استدلال و منطق آسیب هایی را که کامپیوتر به کودکان وارد می آورد متذکر شوید.
    مخربترین بازی های تصویری ، بازی هایی هستند که تصاویر آنها، به طور مکرر، بر صفحه ظاهر می شوند و کودک باید به تمام تصاویری که ازبرابر چشم وی می گذرند، شلیک کند، لذا توصیه می شود از این گونه بازی ها کمتر در دسترس کودک قرار گیرد
    معایب بازی های رایانه
    الف ) آسیبهای جسمانی
    چشمان فرد به دلیل خیره شدن مداوم به صفحه نمایش رایانه به شدت تحت فشار نور قرارمی گیرد و دچارعوارض می گردد.مشاهدات نشان داده است که نوجوانان چنان غرق بازی می شوند که توجه نمی کنند تا چه حد از لحاظ بینایی  و ذهنی برخود فشار می آورند.
    به دلیل این که کودک در یک وضعیت ثابت تا ساعتها می نشیند ، ستون فقرات و استخوان بندی او دچارمشکل می شود. همچنین احساس سوزش و سفت شدن گردن ، کتف ها و مچ دست از دیگر عوارض کار نسبتاً ثابت و طولانی مدت با رایانه است.
    پوست فرد در معرض مداوم اشعه هایی قرار می گیرد که از صفحه رایانه پخش می شود.
    ایجادتهوع وسرگیجه خصوصاً درکودکان و نوجوانانی که زمینه صرع دارند، ازدیگر عوارض بازی های رایانه ای است .
    ب ) آسیبهای روانی – تربیتی
    ۱- تقویت حس پرخاشگری:
    مهمترین مشخصه بازی های رایانه ای حالت جنگی اکثر آنهاست و این که فرد باید برای رسیدن به مرحله بعدی بازی با نیروهای به اصطلاح دشمن بجنگد ، استمرار چنین بازی هایی کودک را پرخاشگر و ستیزه جو بار می آورد.
    ” خشونت ” مهمترین محرکه ای است که در طراحی جدیدترین و جذابترین بازی های کامپیوتری به حد افراط از آن استفاده می شود، چهره های معروف هالیوود که در فرهنگ ما انسانهای  ضد ارزش و غیراخلاقی هستند، در این بازی ها به صورت قهرمانهای شکست ناپذیر جلوه نمایی می کنند.
    ۲- انزواطلبی :
    کودکانی که به طور مداوم با این بازی ها درگیرند درونگرا می شوند، در جامعه ، منزوی و در برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران ناتوان می گردند. روحیه انزواطلبی باعث می شود که کودک از گروه همسالان جدا شود که این خود سرآغازی برای بروز ناهنجاری های دیگر است .
    مادری می گوید : فرزندم به بازی های رایانه ای معتاد شده است . او هرروز خود را به صفحه تلویزیون می رساند و از دنیای بیرون به کلی بی خبراست ، حتی متوجه رفت وآمد میهمانان نمی شود. وهمیشه بعد از دست کشیدن از این برنامه با سردرد وکسالت مواجه می شود.
    ج) تنبل شدن ذهن:
    دراین بازی ها به دلیل این که کودک و نوجوان با ساختنی ها و برنامه های دیگران به بازی می پردازد و کمتر قدرت دخل و تصرف در آنها پیدا می کند اعتماد به نفس او در برابر ساختنی ها و پیشرفت دیگران متزلزل می شود.
    تصور بیشتر خانواده ها این است که در بازی های رایانه ای فرد در بازی مداخله فکری مداوم دارد. اما این مداخله، فکری نیست بلکه این بازی ها سلولهای مغزی را گول می زنند و از نظر حرکتی نیز فقط چند انگشت کودک را حرکت می دهند . ماهر چه دراین مسیر حرکت کنیم و بازی ها را گسترش دهیم، انسانهایی را تحویل جامعه خواهیم داد که سر خورده ، افسرده، غیر متحرک وغیرسازنده هستند و خود اتکایی آنها بسیار کم خواهد بود و ابتکار عمل نخواهند داشت. درحالی که برای جامعه ، نیاز به انسانهایی خلاق ، مبتکر و متفکر داریم.
    د) تاثیر منفی در روابط خانوادگی
    با توجه به این که زندگی درکشور ما نیز به طرف ماشینی شدن پیش می رود و در بعضی خانواده ها زن و مرد شاغل هستند و یا بعضی ازمردان بیش از یک شغل دارند خود به خود روابط عاطفی و درکنار هم بودن خانواده کمتر شده وعده زیادی ازاین وضع و وجود تلویزیون به عنوان جعبه جادویی که باعث سرد شدن روابط خانوادگی شده ناراضی هستند وحالا نیز جعبه جادویی دیگری یا جاذبه ی سحر آمیزتری به نام رایانه اضافه براین وضعیت شده و مشکلات را دوچندان کرده است.
    و) افت تحصیلی
    به دلیل جاذبه مسحور کننده ای که این بازی ها دارد، بچه ها وقت و انرژی زیادی را صرف بازی با آن می  کنند، حتی بعضی از کودکان صبح، زودتر از وقت معمول بیدار می شوند تا قبل از مدرسه کمی بازی کنند و وقتهای تلف شده را هم بدین صورت جبران می کنند. یکی از والدین اظهار می دارد که در سال گذشته پسرم بهترین نمرات را داشت اما از وقتی که رایانه برایش خریده ایم روزی ۲ الی ۳ ساعت وقت خود را صرف بازی می کند و از لحاظ تحصیلی افت پیدا کرده است.
    محاسن بازی ها ی رایانه ای

    • یادگیری را آسان و توجه بچه ها را جلب می کند.
    • با رایانه هرچند بار که بخواهند، می توانند موضوعی را ببینند و مرور کنند.
    • برنامه های بسیار متنوعی هستند که به کودکان امکان می دهد تا نقاشی ها یا داستانهایی را خلق کنند ، ویا بازی هایی هستند که کودکان را به تاریخ یا جغرافیا علاقه مند می کند.
    • برنامه آموزشی به کودکان کمک می کند تا مهارت هایی را تمرین کنند.
    • کودک بدون کثیف کردن لباسها و اطراف می تواند به راحتی نقاشی بکشد و رنگها را عوض کند  مثلا اگر از رنگ سبز لباس نقاشی اش خوشش نیامد به رایانه می گوید رنگ قرمز کن ، رنگ قرمز رضایت او را فراهم نکرد رنگ آبی و…
    • مفاهیم و مبانی ریاضیات را با کمک شکلهای کودکانه به کودک آموزش می دهد
    • به عقیده بعضی از پزشکان ، بازی های رایانه ای به کودکان کمک می کند که به داروهای مسکن کمتر احتیاج  پیدا کنند.
    • بازی های رایانه ای بچه ها راوارد دنیایی می کندکه کنترلش دردست آنهاست وبه همین دلیل آنها از این بازی لذت می برند
    • باعث هماهنگی چشم و دست وپرورش عضلات ظریف کودک می شود
    • وسیله کمک آموزشی برای معلولین و پرکردن اوقات فراغت آنان است

    منبع:

    http://farzandsaaleh.mihanblog.com/

    به کودکانمان چگونگی امنیت در شبکه های اجتماعی را آموزش دهیم